Cukrzyca typu 2

Portret użytkownika Ela

Cukrzyca należy do chorób metabolicznych. Polega na tym, że trzustka nie wytwarza insuliny, albo insulina nie działa, tak jak powinna. Charakteryzuje się hiperglikemią.

Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem i zaburzeniami czynnościowymi oraz niewydolnością różnych narządów, tj. narząd wzroku, nerek, układu moczowego, serca, naczyń krwionośnych.

Jak rozpoznajemy cukrzycę?

Na podstawie badań glikemii na czczo (cukier na czczo) w osoczu krwi żylnej, która wynosi 7 mmol/litr, co odpowiada 126 mg%

Prawidłowa glikemia na czczo poniżej 100 mg/dl (5,6 mmol/l).

Nieprawidłowa glikemia na czczo 100-125 mg/dl (5,6-6,9 mmol/l)

W cukrzycy typu 2 komórki beta trzustki wytwarzają insulinę, ale w niedostatecznej ilości, aby stężenie glukozy we krwi mogło być utrzymane na odpowiednim poziomie.

Ten rodzaj cukrzycy występuje najczęściej u osób po 45 roku życia.

Objawy cukrzycy typu 2

  1. Wzmożone pragnienie
  2. Występowanie glukozy w moczu
  3. Zwiększone stężenie glukozy we krwi
  4. Zwiększone oddawanie moczu
  5. Zwiększone łaknienie
  6. Pogorszenie wzroku

    Czynniki ryzyka zachorowania na cukrzycę to:

  1. otyłość,
  2. siedzący tryb życia
  3. nieodpowiednia dieta
  4. miażdżyca,
  5. nadciśnienie tętnicze,
  6. choroby niedokrwienne serca, mózgu, kończyn dolnych
  7. zmniejszona odporność na choroby wirusowe, bakteryjne, grzybice, itp.; choroby wątroby i trzustki, kamice żółciowe i dróg moczowych.

Osoby, które są  obarczone tymi czynnikami ryzyka powinny co jakiś czas poddawać się badaniom przy pomocy doustnego testu tolerancji glukozy na obecność cukrzycy.

W Początkowej fazie cukrzycę typu 2 można leczyć starannie dobrana dietą i odpowiednio dostosowanym wysiłkiem fizycznym

Styl życia odgrywa ogromna rolę w profilaktyce jak i  leczeniu cukrzycy typu 2. Wprowadzenie zmian w stylu życia, zwłaszcza sposobie żywienia, jaki aktywności fizycznej  to podstawowy element leczenia cukrzycy  typu 2.  Podstawową zasada jest ścisłe dopasowanie diety do trybu życia.

Sposób żywienia chorego na cukrzycę musi zapewnić mu utrzymanie należnej masy ciała lub spowodować w sytuacji nadwagi lub otyłości doprowadzenie do jej normalizacji. Żywienie chorych na cukrzycę, musi być dietą nie tylko wspomagającą leczenie choroby, ale również przeciwdziałającą rozwojowi miażdżycy i chorób powstających na jej tle.

Zapotrzebowanie energetyczne dla chorych na cukrzycę powinno być określane indywidualnie, zgodnie z płcią, wiekiem, masą ciała, aktywnością fizyczną.

W cukrzycy typu 2 nie zaleca się stosowanie diet odchudzających bez konsultacji z lekarzem. Nie wolno sięgać po niesprawdzone diety, które nie mają żadnego uzasadnienia naukowego.

W diecie cukrzycowej ogromne znaczenie mają proporcje składników dostarczających energii czyli białka, tłuszcze, węglowodany.

Dla osób otyłych z cukrzycą, zapotrzebowanie, energetyczne powinno być zmniejszo­ne o 250-500kcal/dobę w stosunku do fizjologicznego zapotrzebowania energetycznego.

Stosowane są również diety redukujące nadwagę  1000-1500 kcal w warunkach am­bulatoryjnych oraz lOOO kcal i poniżej w warunkach hospitalizacji i w ośrodkach uzdrowi­skowych

Dietę bardzo niskoenergetyczną (lOOO kcal i poniżej) należy uzupełnić preparatami witaminowymi i solami mineralnymi zgodnie z zapotrzebowaniem pacjenta.

Białko

Spożycie białka całkowitego powinno pokrywać od 10 do 20% ogółu energii, zgodnie z zapotrzebowaniem: 0,8-1,0 g/kg masy ciała, pod warunkiem, że osoba chora na cukrzyce nie ma problemów z nerkami. Połowa spożytych białek powinna pochodzić z produktów roślinnych.

Tłuszcze

Spożycie tłuszczu całkowitego, zgodnie z zasadami diety przeciwmiażdżycowej dla chorych na cukrzycę, musi dostarczać 30% lub poniżej, ogólnej ilości energii całodziennej racji pokarmowej. Wskazane jest, aby tłuszcze nasycone  stanowiły od 0% do 10% ogółu energii, natomiast kwasy tłuszczowe jednonienasycone od 10-20% energii, a wielonienasycone 3-7% energii.

Cholesterol w dziennej racji pokarmowej nie powinien przekraczać 300 mg na dobę.

Zaleca się spożywanie produktów zwierzęcych o małej zawartości tłuszczów nasyconych np.: ryby morskie, drób - kurczaki, indyki bez skóry, cielęcina, młode jagnięta, mleko i przetwory odtłuszczone

Węglowodany

Węglowodany powinny pokrywać 50-60% ogółu energii dziennej racji pokarmowej, zgodnie z ustalonym indywidualnym zapotrzebowaniem energetycznym.

Zaleca się węglowodany o niskim indeksie glikemicznym

Błonnik pokarmowy

Zalecane ilości błonnika dla chorych na cukrzycę winny być takie same jak dla osób zdrowych, tzn. 25 do 35 g/dobę i powinny pochodzić z warzyw, roślin strączkowych, produktów zbożowych oraz owoców. Spożycie owoców zalecane jest w ilości 200-300 g dziennie.

Rozkład węglowodanów w poszczególnych posiłkach w ciągu doby powinien być stały.

Witaminy i składniki mineralne

U chorych na cukrzycę i/lub miażdżycę prawidłowo żywionych nie zachodzi potrzeba dodatkowego podawania witamin i składników mineralnych.

Pacjenci stosujący dietę bardzo niskoenergetyczną (poniżej 1200kcal), kobiety ciężarne, karmiące, osoby z zaburzeniami metabolicznymi, źle odżywieni, w podeszłym wieku, oraz wegetarianie, w związku z ryzykiem niedoboru witamin i soli mineralnych mogą wymagać suplementacji.

Chlorek sodu

Spożycie soli kuchennej nie powinno przekraczać 6 g/dobę, licząc łącznie z występo­waniem chlorku sodu w produktach spożywczych i dodatku w postaci soli kuchennej (2,54 g soli kuchennej dostarcza 1 g sodu).

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz/lub nefropatia cukrzycową zaleca się ograniczenie spożycia soli kuchennej, czyli bez dosalania potraw.

Wskazane jest stosowanie do potraw soli jodowanej w należnych, zalecanych ilościach.

Pacjentom z cukrzycą zaleca się ograniczenie spożywania alkoholu w ilościach nie przekraczających dziennie tzw. dawki presyjnej tzn. ok. 17 g czystego alkoholu w napo­jach niskoprocentowych (17 g czystego alkoholu występuje w ok. 600 ml piwa jasnego lekkiego, 300 ml piwa jasnego mocnego, 150 ml wina pólwytrawnego oraz 50 ml wódek - brandy, gin, whisky, rum).

Posiłki powinny być spożywane regularnie 4-6 razy dziennie, w zależności od sposobu leczenia farmakologicznego oraz indywidualnych zaleceń.

 

 Literatura

H. Ciborowska, A. Rudnicka "Żywienie zdrowego i chorego człowieka" PZWL 2007

Choroby wewnętrzne pod redaakcją F. Kokota PZWL 2001

 

Portret użytkownika Sabina GUDNER, Bytom

Curzyca typu 2. Można ją pokonać!

BH.304. MOTTO: CUKRZYCA typu 2, a stabilny poziom cukru przez 24h !! * PRZY CUKRZYCY WAŻNYM JEST, ABY DOSTOSOWAĆ ODŻYWIANIE DO TABEL Z TZW. NISKIMI WĘGLOWODANAMI: Są to węglowodany, które po spożyciu podnoszą poziom cukru we krwi maksymalnie do 26% wzrostu, czyli nie nadwyrężają trzustki. Jemy niskotłuszczowo, 0% negatywnych TOKSYN, energetyczne węglowodany wyłącznie NIE przekraczające po spożyciu DOZWOLONEJ granicy; czyli 26% wzrostu. Pokarmy o właściwym doborze białek, oraz co niezmiernie istotne, nie zawierające toksyn spowalniających i zatruwających nasze organizmy. CHORUJĄC NA CUKRZYCĘ POWINNIŚMY ZATEM, REALIZOWAĆ DIETĘ: Wg tzw. NISKICH węglowodanów, tj. do 26% wzrostu, i nie chodzi bynajmniej o ilość czy o to, że są cukry proste lub złożone. Chodzi o to, aby klasyfikować węglowodany wg wzrostu poziomu cukru jaki POWODUJĄ we krwi po spożyciu. Nie uwzględniają tego wymienniki WW węglowodanowe, które pokazują wyłącznie ilości węglowodanów jako ilości, a nie uwzględniają JAKOŚCI !! TABELE; DOZWOLONE ORAZ ZAKAZANE DOPEŁNIAJĄ WŁAŚCIWEJ IDENTYFIKACJI PRAWD PRZYRODNICZYCH: Dostosowanie się do tabel zalecane i dozwolone pozwala w 2-3 DNI ustabilizować poziom cukru we krwi i NIE jest to TRUDNE. * PAMIĘTAJMY, ŻE POZIOM CUKRU WE KRWI NIE PODNOSI ANI POWIETRZE, ANI WODA MINERALNA, LECZ ZJADANE WĘGLOWODANY: Taki sposób odżywiania jest skuteczny i warto go zastosować OD ZARAZ !! Ostatnie słowo, co oczywiste należy zawsze do naszego lekarza rodzinnego. KONKLUZJA finalna: Ilość żywności należy bezwzględnie dostosować do trybu życia, czyli zapotrzebowania energetycznego własnego organizmu. Najistotniejszym stabilizatorem wyrównywania braków energii u człowieka jest bez wątpienia tzw. CHLEB typu KR-IRL. Wskazana jest także zasadotwórcza cytryna ok. 2,5-4 sztuk/24h. Sok z cytryny neutralizuje kwasowość soków trawiennych pustego żołądka zmniejszając łaknienie. R E F L E K S J A: INDEKS ŻYWIENIOWY, a; INDEKS GLIKEMICZNY, to dwa różne spojrzenia na realia przyrodnicze. IŻ; to identyfikacja ewolucyjnych dokonań przyrody, czyli sfera faktów. IG; to wirtualne poglądy, dezinformacja, obłuda i biznes. ZOBACZ TEŻ; CUKRZYCA typu 2, wg: IRL KRAKÓW. Książka, pt._______: PORADNIK ŻYWIENIOWY człowieka w XXI wieku. Wydanie drugie: zaktualizowane i uzupełnione. *** Skrót adresu strony w Internecie_______: INSTYTUTIRL ADRES_______: http://www.instytutirl.com.pl/